Delen
Winterpeen
Supermarktbezoek, het blijft een uitdaging voor rollers. Er doen zich altijd allerlei hindernissen voor. Sommige boodschappen liggen simpelweg te hoog of juist te laag, je kunt met goed fatsoen geen karretje meenemen (behalve dat waar je in zit) en van zelfscankassa’s kun je vaak alleen de onderste helft bedienen. Om maar wat dingen te noemen.
Soms vraagt mijn vrouw, als ik toch in het centrum moet zijn, iets in de trant van: ‘Neem effe chocomel mee’ (mijn vrouw vraagt altijd in de gebiedende wijs). En dan scan ik in gedachten even de drie supermarkten die wij hebben in ons dorp, zodat ik er eentje kan uitkiezen waarvan ik weet dat de chocomel niet te hoog staat.
Vandaag manifesteerde zich een nieuwe uitdaging. Er moest namelijk zo nodig een winterpeen komen. Waarschijnlijk gaan we iets gezonds eten vanavond. Of een sneeuwpop* maken, dat kan ook. Maar in ieder geval was er een winterpeen nodig. Nou liggen de winterpenen gelukkig voor het grijpen, dat is het probleem niet. Maar je moet die stomme dingen wegen, want een grote kost 49 cent en een kleintje kost 45 cent, dus een vaste prijs zou vet oneerlijk zijn. En – u raadt het misschien al – die weegmachine staat veel te hoog voor mij. Ik kan nog net bij het tomatenknopje, maar dat voor de winterpeen is schier onbereikbaar. Daardoor heb ik vandaag een zin uitgesproken waarvan ik later dacht: zei ik dat nou écht? Namelijk: ‘Mevrouw, wilt u mijn winterpeen even wegen?’.
De willekeurige winkelbezoekster deed het gelukkig braaf, maar ik ben nu wel gecanceld voor de rest van mijn leven, want het stikt van de camera’s in die supermarkten. Ik zal in het vervolg maar een hele zak wortels meenemen, want die hoef je niet af te wegen. Houd ik er alleen een stuk of acht over.
Dus mocht u nog van plan zijn om een sneeuwpop te gaan maken …
BURUGO
*Het is 30 graden als ik dit schrijf…
