Delen

U rijdt te snel

‘Jij mag niet zo hard’ beet een ventje van een jaar of zes mij toe in het winkelcentrum. Ik wilde eigenlijk meteen een verhitte discussie op poten zetten over mijn maximumsnelheid en het feit dat mini mensjes zich daar niet tegenaan hoeven te bemoeien, maar hij moest ineens huilen omdat zijn ijsje was gecrashet. Dus kon ik het af met een kort ‘lekker puh!’ Eén nul voor de grote mensen!*

Maar even los van dit alles… hoe snel mag je eigenlijk rollen? Ik heb geen snelheidsmeter op mijn rolstoel, maar ik moet wel toegeven dat ik een stuk sneller rol dan de gemiddelde wandelaar loopt. Dus ben ik een potentieel gevaar voor de medemens in het algemeen en ijsjes etende peuters in het bijzonder!

Maar ja. Er bestaat nu eenmaal niet zoiets als een maximum snelheid voor wandelaars en rollers. Als u de behoefte voelt om als een idioot door het winkelcentrum te gaan rennen dan kan dat gewoon. Dus waarom zou ik mij dan niet in mijn eigen tempo tussen de menigte mogen voortbewegen? Ik beloof hierbij plechtig dat ik niemand zal aanrijden, althans niet expres. Oké hier en daar zullen wat mensen stuipen op het lijf waarnemen, maar dat is hun eigen schuld. Zij letten niet op of kijken op hun telefoons in plaats van naar de echte wereld. Dan vraag je erom!

En ik moet ook wel wat sneller rijden want veel andere dingen duren juist langer als je roller bent. In en uit de auto komen, aan- en uitkleden, toiletbezoek - ik noem maar wat dingen – duren allemaal langer bij mij. Als ik die tijd allemaal moet inhalen dan moet ik met minstens 160 km per uur door het winkelcentrum rollen. Dat is pas hard! Of eigenlijk ‘snel’ zoals mijn lerares Nederlands vroeger zei: Stenen zijn hard, muziek is luid, en rollen doe je snel.

Hopelijk krijgt die peuter later met dezelfde lerares te maken…

*niet boos worden Facebookers, het zijn maar grapjes hè…