Delen
Nooit (geen) gehandicapten
Zwaar tegen mijn principes had ik me een trappetje op laten sjouwen om een etablissement te betreden waar ik eigenlijk beter buiten had kunnen blijven. Als ik er niet in kan en derhalve niet welkom ben dan besteed ik mijn zuurverdiende centjes liever ergens anders eerlijk gezegd. Maar deze keer kon het niet anders.
‘Hier komen eigenlijk nooit geen gehandicapten’ Was het antwoord van de uitbaatster op mijn geagiteerde vraag over de toegankelijkheid van deze toko. Laten we deze zin eens aan een nadere studie onderwerpen. Ten eerste ‘eigenlijk’ bedoelt ze daarmee dat het stiekem wel gebeurt, maar dat niemand dat heeft gemerkt? En ook nog ‘nooit geen’, ‘altijd wel’ dus? En ‘gehandicapten’. Komen er dan ook geen mensen met een visuele, auditieve of mentale beperking, of – ik zeg maar wat – een lam handje? Die trap is nog lastiger dan ik dacht!
Maar als ze rolstoelers bedoelt dan zou ik willen zeggen. Nogal wiedes, die rolstoelers staan dagelijks bij bosjes onder aan het trappetje te wachten op een wonderbaarlijke genezing. Nee mevrouw, hier komen inderdaad nooit (geen) rolstoelers en weet u waarom? Nou, zal ik het verklappen? Ze kunnen er niet iiiiihin!! Dáárom zijn hier nooit (geen) rolstoelers.
Nooit (geen) pannenkoeken bakken voor je kinderen, en als ze dan vragen ‘Mama, (of papa, wat u wilt) waarom krijgen wij geen pannenkoeken’ doodleuk antwoorden: ‘Omdat jullie eigenlijk nooit (geen) pannenkoeken eten.’ Aaah!!!
Puntje bij paaltje (zo’n rood-witte) heb ik niets gekocht uiteraard, en heb ik met de smoes ‘Ik moet nu echt naar huis want ik moet mijn melk nog pasteuriseren’ eieren voor mijn geld gekozen en mij weer naar beneden laten zeulen, weg van dit nare pand. En ik had een hoop geld bij me dus nu barst ik van de eieren.
Dus als u pannenkoekenmeel heeft en een stuk of wat kinderen…
BURUGO
columns facebook.com/burugocolumns
Meer lezen? Ga naar de webshop
