Delen
Geboren roller
Veel mensen zien mij uitsluitend in combinatie met mijn rolstoel. Daarom denken ze misschien dat het ding aan me vastgegroeid gegroeid zit of zo. Maar dat is geenszins het geval uiteraard. Voor zover ik weet komen er zelden baby’s met rolstoel en al uit de baarmoeder gerold.
Ik zit dus ook niet dag en nacht in mijn rolstoel. Slapen bijvoorbeeld doe ik in een bed. Misschien kent u het niet, maar dat is eigenlijk een soort platte rolstoel zonder wielen met een heel groot kussen erop (matras voor kenners) waar je de hele nacht op kunt liggen.
Verder waaghals ik mijzelf ook wel eens op de driezitsbank, dat is dan weer een uiterst comfortabele en hele brede rolstoel, wederom zonder wielen. Er weer vanaf klimmen terug in de rolstoel kost wel wat moeite. Maar ja, de borrelnoten komen niet uit zichzelf vanuit de keuken naar me toe gerold en mijn vrouw is mijn personeel niet zegt ze met enige regelmaat en volledig terecht natuurlijk.
Ook het toiletgebeuren vindt niet plaats vanuit mijn rolstoel, want dat zou een bende worden. Daarvoor heb ik dan weer zo’n witte rolstoel met een flink gat in het midden aangeschaft. Deze heeft ook geen wielen, maar wel een bril en een knopje om ongewenste darminhoud op wonderbaarlijke manier te laten verdwijnen in een ander universum. Reuze ingenieus en super handig allemaal.
En in de auto, dan zit ik ook niet in mijn rolstoel, want met je rolstoel in een gemotoriseerde rolstoel gaan zitten zitten vind ik dubbelop (net als zitten zitten trouwens).
En het laatste dat ik zonder rolstoel doe is douchen. Dat doe ik namelijk op een douchezitje dat aan de muur hangt. En – u raadt het al – geen wielen te bekennen. Dat douchen is een niet onbelangrijke bezigheid trouwens want ik verzin mijn columns onder de douche.
Daarom zijn het er ook maar twee per maand.
