College pakt discriminatie aan

‘Melden helpt. Als mensen worden gediscrimineerd vanwege hun beperking zijn ze bij ons aan het juiste adres’, zegt Annejet Swarte, jurist bij het College voor de Rechten van de Mens is bevlogen over de zaken die zij met haar collega’s behandelt. ‘Dankzij die meldingen kunnen we ons werk doen en de inclusieve samenleving waarin iedereen meedoet, dichterbij brengen.’

Mensen met een beperking weten steeds beter de weg te vinden naar het College. Dat komt ook omdat vorig jaar het VN-verdrag voor de rechten van mensen met een beperking van kracht werd. En omdat tegelijkertijd de Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte werd uitgebreid met goederen en diensten.

Attractieparken
’We zien een toename van de meldingen en klachten. In de periode juli 2016 tot en met februari 2017 ontvingen wij 77 klachten. De meeste gingen over recreatie, bijvoorbeeld mensen die werden geweigerd bij uitgaansgelegenheden of over uitgaansgelegenheid die niet toegankelijk zijn. Maar ook klachten over attractieparken waar mensen werden geweigerd.’

Hypotheek
Gelijke behandeling bij toegang tot goederen en diensten klinkt nog vrij algemeen. Swarte: ‘In de praktijk gaat het juist om zaken die in het dagelijks leven van mensen enorm belangrijk zijn. Bijvoorbeeld als iemand geen levensverzekering kan afsluiten vanwege een handicap en vervolgens de hypotheekaanvraag ziet stranden omdat de beperking bij voorbaat als een risico wordt gezien.’

Taxi en tv
Ook gaan de discriminatie-meldingen over het weigeren van toegang tot een winkel of bioscoop omdat iemand in een rolstoel zit. Een kleine greep uit soms opvallende meldingen die binnenkomen: mensen die zijn geweigerd bij een dansschool of in de taxi vanwege hun handicap. Of mensen die geen toegang krijgen bij een tv-uitzending of in het zwembad. De lijst is lang. Swarte: ‘Die meldingen hebben een belangrijke signaalfunctie. We verzamelen en onderzoeken de meldingen en daarmee kunnen we aandringen op maatregelen voor betere toegankelijkheid.’

Procedure
‘Niet elke melding of klacht leidt tot een procedure. Mensen zijn soms ook geholpen met informatie over hun rechten. Een zwaarder middel zijn onze oordelen. Mensen kunnen het College vragen een oordeel te geven. Het College onderzoekt dan of er in strijd is gehandeld met het discriminatieverbod’,  zegt Swarte.

Testament
Een recent oordeel van het College dat veel aandacht kreeg, gaat over een vrouw met een gehoorbeperking die een testament wilde laten opmaken. Zij bracht zelf een schrijftolk mee naar de notaris om het gesprek vlot te laten verlopen. De notaris bracht bijna 300 euro extra in rekening omdat het daardoor geen ‘standaardzaak’ meer zou zijn. Discriminatie vanwege haar slechthorendheid, vond de vrouw. ‘Ze vroeg het college om een oordeel en ze kreeg gelijk’, zegt Swarte.

Principieel
‘Mensen vragen ook uit principiële overwegingen een oordeel. Soms kan het effect van de discriminatie niet meer ongedaan worden gemaakt. Er komt daarmee wel duidelijkheid of er sprake is van ongelijke behandeling.’ Zulke uitspraken zijn belangrijk om in de toekomst te voorkomen dat het weer gebeurt. Hiermee wordt duidelijk wat de norm is – wat wel en niet mag. ‘De uitspraken helpen zo bij te dragen aan een inclusieve samenleving.’

Gewicht
De oordelen van het College zijn niet bindend. ‘In de praktijk zien we wel dat in ruim 80 procent van de zaken maatregelen worden getroffen.’ Als mensen een bindende uitspraak of schadevergoeding willen, kunnen ze met het oordeel van het College naar de rechter stappen. Swarte: ‘Daar hebben onze uitspraken veel gewicht. De rechter kan deze niet zomaar aan de kant schuiven.’

Melden of vragen? College voor de Rechten van de Mens: www.mensenrechten.nl
Meer informatie over het VN-verdrag en de Wet gelijke behandeling: www.gewoongelijk.nl

BRON: Ieder(in)