White Christmas?

‘I’m dreaming of a white christmas’, Bink Rosbief zong het lang, heel lang geleden. Volgens mij leefde hij toen nog, zó lang! En ik nog niet trouwens maar daar gaat het nu niet om. Want ik snap wel dat Bink dat zong, ik droom ook altijd van een witte kerst. Nou ja, dromen, ’t zijn eigenlijk nachtmerries.

Want iedereen kan het allemaal wel leuk en romantisch en knus vinden, maar ik vind er geen zak aan zo’n witte kerst. Rollen door de sneeuw is een schier onmogelijke opgave, en als je eigenwijs bent zoals ik en het tóch probeert word je daarvoor meteen gestraft. Vooral pakken kerstsneeuw van meer dan vijf centimeter zijn lastpakken want je voorwielen verdwijnen daar in zijn geheel in en je rijdt je vast in anderhalve mum van tijd. Nou ja, vast is het eigenlijk niet want je kunt je wielen gewoon rond blijven duwen. Je komt alleen niet meer vooruit. Het is eigenlijk een soort hometrainer, kerstsneeuw.

En als je jezelf dan wél door de sneeuw weet te worstelen dan heb je nog een ander probleem. Je weet niet wat eronder zit. Er kan zomaar sprake zijn van een  opstaand randje of een gapend gat waar je in verdwijnt en tijdens de eerste dooi half maart weer een keertje uit kruipt.

Wat ook vaak onder de sneeuw verstopt zit zijn fecaliën, uitwerpselen, stront, hoopjes drek, hondlasting, kak, ik ben zelfs wel eens poep tegengekomen. Met alle gevolgen van dien (ik heb een tante die zo heet, hallo tante Dien!) voor de wittigheid van de kerst, het tapijt in de woonkamer en de goesting voor het kerstdiner.

Mooi liedje hoor White Christmas, veel plezier ermee. Maar voor mij hoeft het niet…

Burugo wenst u groene en fijne feestdagen.

Corné trouwens ook…

 

BURUGO

columns    facebook.com/burugocolumns

twitter   instagram

Meer lezen?

Bestel het boek ‘Burugo, vrolijke verhalen uit het leven van een rolstoelgebruiker’

Leden €4,-/Niet leden €8,- (incl. verzendkosten)

Ga naar de webshop.

boek burugo