Voetgangersgebied (in principe…)

Ik ben een aardige jongen. In principe.

En soms vind ik dat best jammer, zoals vorige week,  nadat iemand me aansprak met:  ‘In principe is dit een VOETGANGERSgebied.’ Het was geen grap, ze was serieus boos.

Ik was ergens op cursus en trachtte mijn lunchpauze op te maken in een nabij gelegen parkje. Het waren twee dames, nou ja dames, vrouwen waren het, wijven eigenlijk. Allebei voorzien van een soort hondje. Het verharde pad in het plantsoen waar ik ze tegenkwam was vrij smal maar er was uitwijkgras genoeg. Ik ging zover mogelijk aan de kant maar wilde in het kader van verzakkingsgevaar in het drassige gras niet met één wiel van het pad af, en ook uit poeptechnisch oogpunt leek het beter om het gras vermijden. Want om nou de rest van de cursus met poep aan mijn handen uit te zitten leek me geen fijn vooruitzicht.

De hondjesvrouwen weken echter geen millimeter en ik, meegaand als ik ben, wel. Geen poep gelukkig, wel modder. En toen zei de ene dus- op behoorlijk kattige toon voor een hondenmens – ‘In principe is dit een VOETGANGERSgebied.’

‘Serieus?!’ was het enige dat ik kon uitbrengen. ‘In principe kunt u zich het beste laten opnemen in een gesloten inrichting’ of woorden van die strekking had ik natuurlijk moeten uitspreken, maar daar was het in principe al te laat voor want de dames, eeh vrouwen…. nee het waren ab-so-luut wijven, waren al lang en breed verdwenen met hun muizen aan riempjes.

En daar hou ik dan altijd even last van. Da’s dom van mij, ik weet het maar het is niet anders. Toch overweeg ik om morgen terug gaan naar plaats delict om deze vrouwtjesmensen alsnog onbeleefd en bruut met de botoxneus in de blubber te doen belanden.

Maar ja, ik ben een aardige jongen hé.

In principe.

BURUGO

columns    facebook.com/burugocolumns

twitter   instagram

Meer lezen?

Bestel het boek ‘Burugo, vrolijke verhalen uit het leven van een rolstoelgebruiker’

Leden €4,-/Niet leden €8,- (incl. verzendkosten)

Ga naar de webshop.

boek burugo