Pech!

Dag en dauw waren nog in geen velden of wegen te bekennen toen ik vanmorgen onze hond uitliet. Nadat de behoefte gedaan was in een perk iets verderop (die van de hond, ik was thuis al geweest) maakte ik rechts- en de hond linksomkeert, maar tijdens die manoeuvre reed ik in het schemerdonker over zo’n dikke naaktslak wiens inhoud zich via mijn wiel naar mijn linkerhand verplaatste. Dat noem ik pech. Vooral voor de naaktslak. ‘Wordt het zo’n dag?’, vroeg ik mij enigszins bezorgd af. Het wérd zo’n dag, en het was geeneens zondag.

Alles zat tegen. Ik zette mijn bord in de vaatwasser, bleek het apparaat nog vol met schone vaat te zitten. Moest ik dat ding helemaal leegruimen. Bij het verwijderen van de schone vaat sneuvelde mijn lievelings-theemok van Holly Hobbie en moest ik 85 stukjes glas opruimen. Stukje 86 had zich ongemerkt in mijn rolstoelband genesteld, maar deze hield kranig stand zodat ik daar later op de dag pas achter kwam toen ik onderweg was naar een afspraak waar ik niet te laat mocht komen.

En het bleef een pechdag, want we bleken die avond tot overmaat van ramp witte bonen en snijbonen te eten. Met draadjesvlees. Is er ergens op aarde iemand die dat lekker vindt? En mosterd noch appelmoes in the house om één en ander enigszins draaglijk te maken.

Na het eten was ik weer aan de beurt voor de hond, maar ditmaal verliep de wandeling zonder noemenswaardige strubbelingen. Ik kwam zelfs nog een sympathiek jongetje tegen dat vroeg waarom ik daar – wijzend op mijn rolstoel – eigenlijk in zat. Ik legde in mijn beste kleuterschools maar weer eens uit hoe dat zat. Hij moest er even over nadenken, en zei  daarna welgemeend, voor hij vrolijk verder huppelde: ‘Zo, dat is pas pech hebben!’

BURUGO

columns    facebook.com/burugocolumns

twitter   instagram

Meer lezen?

Bestel het boek ‘Burugo, vrolijke verhalen uit het leven van een rolstoelgebruiker’

Leden €4,-/Niet leden €8,- (incl. verzendkosten)

Ga naar de webshop.

boek burugo