Keuken

Oké, ik geef het eerlijk toe. Ik sta niet zo vaak in de keuken. Ik sta sowieso niet, maar zeker niet in de keuken. Dat is niet alleen ouderwetsigheid mijnerzijds, het heeft ook te maken met mijn rechtvaardigheidsgevoel, want als ik érgens niet tegen kan is het wel aanrecht! Of was het nou onrecht…?

In elk geval, aan de keuken ligt het niet, die doet zijn stinkende best (vooral bij spruitjes), is gedeeltelijk onderrijdbaar en dus ook voor een deel te gebruiken door mij. Ik kan alleen niet in de pannen kijken of de piepers en de bloemetjeskool gaar zijn. Trouwens, ook als ik er wél in kon kijken, zou ik geen flauw benul hebben wanneer dat het geval is. Aardappelen, boerenkool, varkenshazen, pannenkoeken, appeltaart: het maakt mij niet uit. Ik kook gewoon altijd alles twintig minuten op een medium pitje, en dan kijken waar het schip strandt.

Zwaar overschat trouwens, dat hele eten. Alles moet tegenwoordig zo nodig lekker zijn, of – nog erger – gezond. Nieuwlichterij! (Zo, da’s een ouderwets woord!) Eten wat de pot schaft, zo snel mogelijk de boel naar binnen schuiven en dan weer over tot de orde van de dag. Zo doe ik dat!

Maar ja, tijdens die twintig minuten koken heb ik wel de pindakaas laten verbranden en de gehaktballen laten overkoken. Dus is het nu een grote bende in mijn aangepaste keuken. En wie mag het weer schoonmaken? Precies, mijn vrouw! Maar die bedankt vriendelijk voor de eer en vlucht de deur uit met de hond, die altijd de vloer schoonmaakt nadat ik gekookt heb. En mijn nageslacht moet opeens zo nodig huiswerk maken (nog zo’n overschatte bezigheid). Zucht… Ik wou da’k die keuken nooit had laten aanpassen, had ik ‘m ook nooit hoeven schoonmaken.

Gelukkig zijn er ook bovenkastjes; die krijg ik niet vies.

BURUGO

columns    facebook.com/burugocolumns

twitter   instagram

Meer lezen?

Bestel het boek ‘Burugo, vrolijke verhalen uit het leven van een rolstoelgebruiker’

Leden €4,-/Niet leden €8,- (incl. verzendkosten)

Ga naar de webshop.

boek burugo