Darts

Je moet sporten, ook als rolstoeler. Wat zeg ik, juist als rolstoeler! En wat moet dat moet, dus ik ben begonnen met darten. Ik weet,  ik kom nooit in de kroeg , ga nimmer naar het café, en ook in de pub zal je mij niet tegen het lijf rollen. Ik heb geen tatoeages op mijn lichaam, en ook nergens anders trouwens, ik drink zelden bier, ik geef om persoonlijke hygiëne, als ik het goed begrepen heb is mijn IQ 80+ en ik heb een tenger postuur. Maar ik wil toch gaan darten. En ik heb het uitgezocht, het bestaat: Rolstoeldarts.

Bedoelt u soms rolstoeldansen? Vroeg Google zich af. ’ Soms wel,  maar vandaag niet wijsneus!’  typte ik terug in het zoekvenster.  Daar had-ie niet van terug met zijn duizend nullen!  (want Google is het Engelse woord voor een 1 met 1000 nullen, zoek maar op bij Bing).

Ik dwaal of geloof ik. En dat moet je bij rolstoeldarts nooit doen want dan verdwijnt je pijl zomaar in het achterhoofd van je tegenstander waar hij overigens weinig schade zal aanrichten maar je krijgt ze er altijd zo moeilijk weer uit.

Rolstoeldarts dus. Het is eigenlijk hetzelfde als grote mensen darts. Alleen hangt het bord een stukje lager. Dus ik heb nu thuis ook zo’n bord hangen, en een hoop gaten in de muur want het wil nog niet erg vlotten met het darten. Terwijl je er eigenlijk maar twee dingen voor behoeft te kunnen; Mikken en rekenen. Dat rekenen is voor een echte darter het probleem niet, dat hebben ze jarenlang kunnen oefenen bij het betalen in de kroeg. Maar bij mij ligt dat iets gecompliceerder, ik ben meer een alfa type. (schrijf je dat zo?) En mikken kan ik eigenlijk ook niet zo best, getuige de schade aan de deurposten bij mij thuis.

Misschien kan ik toch beter gaan rolstoeldansen.

Burugo

 

columns      facebook.com/burugocolumns     twitter

Meer lezen?

Bestel het boek ‘Burugo, vrolijke verhalen uit het leven van een rolstoelgebruiker’

Leden €4,-/Niet leden €8,- (incl. verzendkosten)

Ga naar de webshop.

boek burugo